ايلات:

در گذشته ی نه چندان دور در گوشه و کنار شهرستان داراب چادرهايی برپا می شد که به کوچ نشينان تعلق داشت. آنها در مناطقی اطراف روستاها و يا در کنار شهر چادرمی زدند و کارشان فروش داس و ابزار کشاورزی و همچنين محصولات دامی بود. امروزه به دليل سياست خوب دولت در يکجانشينی عشاير- که رضا خان پهلوی آن را آغاز کرد - کمتر آنها را می بينيم و اکنون آنها در شهرها و روستاها ساکن شده اند و زندگی بهتری نسبت به گذشته دارند و زندگی در شرايطی جديد را تجربه می کنند. مردم به آنها کولو يا همان کولی می گفتند. آنها انسانهای زحمت کشی بودند اما خيلی کمتر از کارشان پول درمی آوردند و امکان تحصيل برايشان فراهم نبود اما امروزه با سکونت در شهر و روستاها از اين نعمت هم استفاده ميکنند.

از روزگاران کهن دو ايل بزرگ در شهرستان داراب وجود داشته است که هر دو از نژاد ترک می باشد. اين دو ايل عبارتند از:

۱- ايل اينالو

۲- ايل بهارلو

هم اکنون بيشتر اين کوچنشينان در داراب و روستاهای اطراف آن ساکن شده اند و زبان گفتاری آنها شباهت زيادی با ترکی ندارد و مانند بقيه ی ترکهای استان فارس تقريبا به زبان فارسی سخن می گويند.

طايفه ها:

پنج طايفه در مناطق داراب زندگی می کنند:

۱- طايفه ی غنی

۲- طايفه ی ابومحمدی

۳- طايفه ی مزيدی

4- طايفه ی جابری

5- طايفه ی پيرسلامی